198, अनादित्वमविद्यायाः
अनादित्वमविद्यायाः कार्यस्यापि तथेष्यते। उत्पन्नायां तु विद्यायामाविद्यकमनाद्यपि ।। १९८ -- अनादित्वं अविद्यायाः कार्यस्य अपि तथा इष्यते। उत्पन्नायां तु विद्यायां आविद्यकं अनादि अपि।। -- यद्यपि अविद्या और उसके कार्य को भी अनादि समझा जाता है, विद्या के उत्पन्न होते ही उस अविद्या तथा उसके कार्य का भी अंत हो जाता है। -- Though this ignorance, and the effect of this ignorance is described as beginingless, with the removal of this ignorance, its effect is also no more. -- Ignorance is beginingless, and this gives rise to "Time". अक्षरात्संजायते कालो कालाद् व्यापकः उच्यते। (शिव अथर्वशीर्ष) व्यापको हि भगवान् रुद्रो, भोगायमानो यदा शेते। Ending of ignorance is ending of "Time". In this "Timelessness" there is but Self-Resplendent, Self-effulgent, awareness of "What Is". --